Aris53m’s Blog

Καπνοχώρι Κοζάνης ή Σοφουλάρ

ΤΗ ΤΡΙΧΑΣ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙΝ

ΤΗ ΤΡΙΧΑΣ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙΝ

Ακεί πέραν σό Δρακολίμν’, σή Τρίχας τό γεφύριν,
χίλιοι μαστόρ’ εδούλευαν και μύριοι μαθητάδες.
Όλεν τήν μέραν έχτιζαν, τή νύχτα εχαλάουντον.
Οι μάστοροι εχαίρουσαν, θε να πλεθύν’ η ρόγα,
οι μαθητάδες έκλαιγαν, τσι κουβαλεί λιθάρια.
Κι ατός ο πρωτομάστορας νουνίζ’ νύχταν κι ημέραν.
Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ’
– Αν δίγω σε τον κύρην μου, άλλον κύρην πα ‘κ’ έχω!
– Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ’ ;
– Αν δίγω σε τη Μάνα μου, μάναν άλλλο πα ‘κ’ έχω!
– Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ’ ;
– Αν δίγω σε τα πουλόπα μ’, ζωήν ατά ‘κ’ εγνώρσαν!

– Ντο δίεις με, Πρωτομάστορα και στένω το γεφύρι σ’ ;
– Θα δίγω σε την κάλη μου. Καλύτερον ευρήκω!
Μενεί και λέει την κάλην ατ’, αγλήγορα να έρται.
‘Κόμαν τον Γιάννεν ‘κ’ έλουσεν και σο κουνίν ‘κ’ εθέκεν,
‘κόμαν τα χτήνια ‘κ’ έλμεξεν, τα μουσκάρια ‘κ’ εδέκεν.
Διπλομενεί την έρημον με τ’ άοικον πουλόπον:
Σάββαν να πάει σο λουτρόν, την Κερεκήν σον γάμον
και την Δευτέραν το πουρνόν, αδά να ευρισκάται.
Σάββαν επήγεν σο λουτρόν, την Κερακήν σον γάμον
και την Δευτέραν το πουρνόν σο Δρακολίμν’ ευρέθεν.
– Καλή μ’, ακεί σο Δρακολίμν’, ερούξεν το σκεπάρι μ’,
ήν ποίος μπαίν’ και παίρ’ ατό, θα εν τ’ εμόν η κάλη.
Πέντε οργέας κατηβαίν’ και με την τραγωδίαν,
και άλλα πέντε κατηβαίν’ με την μοιρολογίαν.
– Κι άρ ‘κι πονώ τα κάλλια μου, κι άρ ‘κι πονώ τη νέτε μ’,
πονώ και κλαίγω το πουλί μ’ ντ’ εφέκα κοιμισμένον.
Πώς τρομάζνε τα γόνατα μ’, να τρομάζ’ το γεφύρι σ’.
Κι άμον ντο σείουν τα μαλιά μ’, να σείουν οι διαβάτοι.
Κι άμον ντο τρέχνε τα δάκρυα μ’, να τρέχ’ και το ποτάμιν!
– Ευχέθ’ καλή μ’. Ευχέθ’ καλή μ’. Ευχέθ’, μην καταράσαι,
Αδέλφια έεις σην ξενειτιάν, έρχουνταν και διαβαίνε.
– Κι άμον ντο στέκνε τα γόνατα μ’, να στέκει το γεφύρι σ’.
– Κι άμον ντο στέκνε τα μαλιά μ’, να στέκνε οι διαβάτοι.
– Κι άμον ντο στέκνε τα δάκρυα μ’, να στ’εκει το ποτάμι!
Τρί’ αδελφάδες έμνες εμείς κι οι τρεις καταραμένοι.
Είνας, έχτσεν την Άδεσσαν κι άλλε το Δεβασίριν
κι εγώ η τρικατάρατος, τη Τρίχας το γεφύριν!

Ου παντός πλείν ες Πόντον

Πόντος έν’, άστρον φωτεινόν

Advertisements

December 8, 2009 - Posted by | Ποντιακή μουσική | ,

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: