Aris53m’s Blog

Καπνοχώρι Κοζάνης ή Σοφουλάρ

Δικαίωση για τους Ποντίους

– Η Σουηδία αναγνώρισε τη γενοκτονία από τους Τούρκους

– Ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής Νίκος Παπαδόπουλος εξηγεί στη “Μ” τον αγώνα που έδωσε

– Μιλούν: Γιώργος Παρχαρίδης, Χαράλαμπος Αποστολίδης, Στέλιος Παπαθεμελής

Tης Μαρίας Τερζούδη
terzoudi@makthes.gr

Η δικαίωση στους πολυετείς αγώνες για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων ήρθε απο την Σουηδία. Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου σκορπώντας ρίγη συγκίνησης και χαράς όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον απανταχού ελληνισμό. Η απόφαση του σουηδικού κοινοβουλίου με την οποία αναγνώρισε τη γενοκτονία των Ποντίων αλλά και των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών μειονοτήτων (Συρίων, Ασσυρίων και Χαλδαίων) απο την Τουρκία στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήρθε να προστεθεί στην πρόσφατη αναγνώριση από την επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων των ΗΠΑ της γενοκτονίας των Αρμενίων.

March 28, 2010 Posted by | Πόντος | Leave a comment

Χωρίον Κομνηνά.

Από Κουί λαρ, εβάφτισαν το χωρίον Κομνηνά.


Ομηρικοί καυγάδες για το όνομα που θα έδιναν σ’ ένα ποντιακό χωριό το 1928…

Περιχαρείς οι κάτοικοι μπροστά στα γραφεία της κοινότητας, με την ταμπέλα που γράφει «Κοινότης Κομνηνών»

Βρισκόμαστε στα 1928, στο χωριό «Κουρλάρ», στην ανατολική πλευρά του ποταμού Νέστου, στην επαρχία Ξάνθης. Οι παλιοί του κάτοικοι, οι Τούρκοι, το εγκατέλειψαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών και τώρα ήρθαν για να το κατοικήσουν, διωγμένοι από τις πατρίδες τους, Πόντιοι πρόσφυγες… Στην πλατεία, μαζεμένοι καμιά εικοσαριά, οι προύχοντες του χωριού, γενάρχες που έσερναν πίσω τους ή επηρέαζαν μεγάλες φαμίλιες, ένοιωθαν τη δύναμη που αντλούσαν και ως αρχηγοί, ήταν υπολογίσιμοι, σεβαστοί από τους άλλους όπως και ο λόγος τους.

Οι άνθρωποι αυτοί συζητούσαν, ύψωναν πότε-πότε τον τόνο της φωνής τους, διαφωνούσαν και ο καθένας ήθελε να επιβάλει τη γνώμη του στους άλλους. Και το θέμα που συζητούσαν δεν ήταν εύκολο, αφού επρόκειτο να συμφωνήσουν και να δώσουν ένα όνομα στο νέο χωριό τους, αποβάλλοντας την τούρκικη ονομασία «Κουρλάρ».

Τρεις τάσεις άρχισαν να διαμορφώνονται, μετά από έντονες συζητήσεις, παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, ομηρικούς καυγάδες και έχθρες. Η μία ήθελε την ονομασία Τραπεζούντα, η άλλη Κερασούντα και μία τρίτη τη Σαμψούντα. Κανείς δεν έκανε βήμα πίσω! Ατέρμονες συζητήσεις στις πλατείες και τα καφενεία, στα σπίτια και τα χωράφια για τη νέα ονομασία, στην οποία δημιουργήθηκε ένας φανατισμός που είχε την αφετηρία του στον έντονο τοπικισμό.

Στις συζητήσεις αυτές πήραν μέρος οι παρακάτω προύχοντες του χωριού, που προέρχονταν από τις τρείς μεγάλες πόλεις του Πόντου:
Ιωσήφ Κεβεντζίδης, Λάζαρος Παυλίδης, Θεόκλητος Λαμψίδης, Αναστάσιος Κοντογιαννίδης, Ηλίας Κερμανίδης, Αριστείδης Δραγομάνος, Κυριάκος Κυνηγόπουλος, Χαράλαμπος Τσαρσιταλίδης, Παντελής Γρηγοριάδης, Ξενοφών Κοντογιαννίδης, Νικόλαος Σαρακενίδης, Νεόφυτος Παπαδόπουλος, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ιωάννης Κυνηγόπουλος, Λάζαρος Φελεκίδης, Χαράλαμπος Αγαθαγγελίδης, Χρήστος Κεμεντσετζίδης, Θεμιστοκλής Ελευθεριάδης, Βασίλειος Αθανασιάδης και Πολυχρόνης Κορκοτίδης.

Το διάστημα εκείνο (Φεβρουάριος του 1928) έκανε συνεχώς την παρουσία του στο Κουρλάρ ένας νεαρός υπάλληλος της Εθνικής Τραπέζης, αποσπασμένος στο υπουργείο Γεωργίας. Ήταν ο Αλέξανδρος Μπαλτατζής, γιος του κοινοτάρχη της Σταυρούπολης, δραστήριος και ανήσυχος νέος, δεξί χέρι του τότε Υπουργού Γεωργίας Αναστασίου Μπακάλμπαση.

Επιφορτισμένος με τον αναδασμό, πίεζε με τον τρόπο του να δοθεί ένα νέο όνομα στο χωριό, ώστε να προχωρήσει η διανομή των χωραφιών.

Σε μια μαραθώνια συζήτηση, ο Θεόκλητος Λαμψίδης πρότεινε ένα ελκυστικό και ουδέτερο όνομα για να σταματήσει η αντιδικία. Πρότεινε να δοθεί το όνομα των Αυτοκρατόρων Κομνηνών. Επικράτησε σιγή, αλληλοκοιτάχτηκαν και τότε παρενέβη ο Αλ. Μπαλτατζής και είπε: «Και το όνομα αυτού Κομνηνά!»

Χωρίς αντίρρηση, όλοι δέχτηκαν με ανακούφιση το νέο όνομα. Το συμβάν αυτό περιγράφεται ως εξής σε επίσημη αναφορά που εστάλη στο υπουργείο Εσωτερικών: «…εκλήθη η δημογεροντία αλλ’ ο καθείς ήθελε και εζήτη ίνα δοθή το όνομα του χωρίου του εν Πόντω. Η εισήγησις όμως του κ. Θεοκλήτου Λαμψίδη έλαμψεν και εφάνη σοφή ίνα επονομασθή Κομνηνά, κατ’ επέκτασιν των Κομνηνών αυτοκρατόρων του Βυζαντίου, οίτινες κατήγοντο εκ Πόντου…»

Για το παλιό όνομα του χωριού «Κουρλάρ» ή κατ’ άλλους «Κουί Λαρ» (θέσις πηγαδιού), δόθηκε η εξήγηση ότι «ο οικισμός ετύγχανεν άνυνδρος εκ πηγαίου ύδατος…».

Ένα μήνα αργότερα, το επίσημο ελληνικό κράτος επικύρωσε τη νέα ονομασία με την απόφαση της 12-3-1928, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ τ. Α΄81/1928.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ποντιακή Γνώμη – Τεύχος Ιανουαρίου

Αναρτήθηκε από
Theophilos Kotsidis
ΥΓ: Ποίος έτον ο έξυπνον και εβάφτισεν τεμέτερον …. Καπνοχώριον? Κομνηνά εν πολλά έμορφον.

March 26, 2010 Posted by | Σοφουλάρ | , | 2 Comments

Αούτο πόντια κι επορώ να γράφτω, αμά και όπως εν καλόν εν.

Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.

 

Δεβάστεν ντο είπεν ο καθηγητής για την Γενοκτονίαν.

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία»
Α. Κάλβος

fotiadisΗ  αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από τo Σουηδικό Κοινοβούλιο αποτελεί σταθμό για την έκβαση της δικαίωσης όσων συντελέστηκαν μέσα στη ροή του χρόνου από την Κυβέρνηση των Νεοτούρκων. Πρόκειται για μια δικαίωση που καταλύει τους φραγμούς του χρόνου και αγγίζει ευθέως και καταλυτικά την παρούσα ηγεσία του τουρκικού κράτους, κυρίως επειδή εμφορούμενη από έναν άκριτο σωβινισμό και από μια μισερή μισαλλοδοξία αρνείται να αποκηρύξει ένα αιμοσταγές παρελθόν και να συνδράμει στην οικοδόμηση ενός ελπιδοφόρου μέλλοντος ανάμεσα στους δύο λαούς.

Από τον Κωνσταντίνο Φωτιάδη *

Οι σπασμωδικές ενέργειες της κυβέρνησης Ερντογάν, οι ενοχικές στρατηγικές της, η αμηχανία της και οι εμμονές της στην άρνηση των ιστορικών της ευθυνών αποτελούν αξιόμεμπτα κακουργήματα που δεν επιτρέπουν την συμπόρευσή μας σε ένα τοπίο αγαστής γειτονίας.

Πέρα όμως από την επίσημη απόδοση ευθυνών στην σύγχρονη Τουρκία η απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου συνιστά υπέρβαση στο επίπεδο των άτεγκτων επιταγών της παγκοσμιοποίησης. Έξω και πέρα από τις νόρμες της ισοπέδωσης των αξιών, πέρα από τη διάσταση της προοδοπληξίας αλλά και ξεπερνώντας τις ανάγκες της ντόπιας τους βιομηχανίας που έχει αναλάβει να εξοπλίσει με σύγχρονη τεχνογνωσία την Τουρκία, οι Σουηδοί απέδειξαν ότι δεν ορρωδούν  προ ουδενός και ότι υπηρετούν την ηθική και το δίκαιο. Πραγματικά η ενέργεια των Σουηδών βουλευτών συνιστά μια πράξη ευθύνης απέναντι στην ιστορία, μια νίκη του φωτός έναντι των σκοτεινών δυνάμεων που απεργάζονται την οικοδόμηση ενός κόσμου χωρίς προσδοκία, ελπίδα και φως για τους λαούς του. Και μάλιστα παραφράζοντας την αρχαία μας κληρονομιά θα λέγαμε ότι η αναγνώριση που ήρθε από το Σουηδικό κοινοβούλιο αποτελεί νίκη της Αντιγόνης έναντι του  Κρέοντα, νίκη που δεν είχαν προβλέψει οι Κασσάνδρες του εφησυχασμού, του ωχαδερφισμού και της δουλικής προσαρμογής στην εθνική μας μιζέρια.

Μέσα σε αυτό το φως ήχησε πολύ μικρόψυχη η δήλωση του Τούρκου Προέδρου που αδύναμος να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών μίλησε για ζητήματα που αφορούν μόνο τους ιστορικούς. Κύριε Πρόεδρε, το κυνήγι της αλήθειας είναι υπόθεση όλων μας όπως και η ίδια η ιστορία που συνιστά αναπαλλοτρίωτο κομμάτι της πανανθρώπινης επιστήμης. Και αν τα κράτη εγκλωβισμένα μέσα σε αδιέξοδα επιβίωσης δεν μπορούν να αναμετρηθούν με την ιστορία γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ώρα της κρίσεως έρχεται και ότι η ιστορία τους  εκδικείται μέσα στην εναλλαγή των συγκυριών που δεν μπορούν να τις προκαθορίσουν οι στημένες εισηγήσεις των προσκεκλημένων στα τούρκικα συνέδρια, οι λεονταρισμοί της τούρκικης ηγεσίας, η εγκάθετη νομενκλατούρα των αμερικανοεπιχορηγούμενων Πανεπιστημίων τους.
Επειδή όμως κάθε μεγάλη νίκη σαν αυτή έχει τους συντελεστές της αξίζει να επισημανθεί ότι πολλά οφείλουμε ως πόντιοι, ως πρόσφυγες και ως Έλληνες στους οικονομικούς παράγοντες που εκπροσώπησαν επάξια τον ελληνισμό στη Σουηδία, αυτούς που μόχθησαν με αγάπη για την Ελλάδα με πίστη στη δικαίωση του αγώνα και με πεποίθηση ότι η ελληνική ιστορία αξίζει να τιμηθεί από όλους μας . Μνημονεύω πρώτιστα τον αγώνα των ομογενών Παπαδόπουλου και Σταφυλίδη αν και γνωρίζω ότι προσκρούω στη σεμνότητά τους. Και εύχομαι ο αγώνας τους και η αγωνία τους να εμπνεύσουν και άλλες μη αφυπνισμένες δυνάμεις του Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Γιατί είμαστε πολλοί και δυνατοί όταν μας συνδέει ο πόθος της αλήθειας.

Σε αυτό το σημείο είναι ανγκαίο να επισημανθεί ότι επιβάλλεται να απομονώσουμε όλους εκείνους που δεν πήραν μέρος στον αγώνα, έσπευσαν όμως με αρκετή δόση χυδαίου αρριβισμού να δρέψουν τους καρπούς μιας νίκης που δεν τους ανήκε. Πρόκειται για τους συνήθεις ύποπτους που βλάπτουν με τον ατέρμονο εγωκεντρισμό τους, με την ασύδοτη ρητορική τους και με την ιδιοτελή προβολή ως δικών τους εκείνων των επιτευγμάτων για τα οποία μόχθησαν άλλοι. Δεν θα ασχοληθούμε μαζί τους. Θα τους παραδώσουμε στην μήνιν της ιστορίας. Εξάλλου η τιμωρία τους έρχεται: ο καθένας τους είναι εγκλωβισμένος σε ένα αξίωμα. Όπως το πουλί στο κλουβί του. Ένα αξίωμα που δεν τους αξίζει..

Και έρχομαι στα θλιβερά φαινόμενα της νεοελληνικής μας μιζέριας. Μιας μιζέριας που μας καθιστά άξιους μιας αρνητικής τύχης, ανίκανους να εκμαιεύσουμε τον σεβασμό των λοιπών ευρωπαίων, αδύναμους μπροστά στην επελαύνουσα συγκυρία. Πρώτα από όλα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αντί να βρίθουν αναφορών σχετικών με την αναγνώριση της φίλης Σουηδίας αρκέστηκαν στην καλύτερη περίπτωση σε σκόρπιες άνευρες επισημάνσεις αποστασιοποιημένες από αυτή καθευατή την ουσία της απόφασης. Ένιωθες ακούγοντας τα ελληνικά κανάλια πως απευθύνονταν σε ένα κοινό που η ταυτότητά του είχε ανεπίστρεπτα αλλοιωθεί.

Και οι χειρότερες των περιπτώσεων μας επιφύλαξαν και άλλες εκπλήξεις. Έτσι για το MEGA η αναγνώριση του Σουηδικού Κοινοβουλίου αφορούσε τους Αρμενίους κατά  το νου και την ψυχή μας..

Ένα μεγάλο τίποτα και το Ελληνικό Κοινοβούλιο συλλήβδην. Η αλήθεια δεν τους αγγίζει, την γενναιότητα την προσπερνούν, την πατρίδα την υποτάσσουν σε σκοπιμότητες, την χλεύη των αξιών μας την βαφτίζουν στοχαστική προσαρμογή. Δεν έχω να πω τίποτα καλό και για τους ποντιακής και προσφυγικής καταγωγής βουλευτές. Δεν όρθωσαν το ανάστημά τους στην καπηλεία της ιστορίας μας, δεν ανταποκρίθηκαν στην ωριμότητα των συγκυριών, δεν έχουν μέσα στην ψυχη τους την Ελλάδα. Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα πορεύονται μέσα στις απρόσωπες βιοτικές τους μέριμνες και τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες που τις βάφτισαν ισορροπίες. Και δεν διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει πιο μεγάλη ανισορροπία από την πατροκτονία που διαπράττουν. Η σιωπή είναι ενοχή..

Αλλά και χωρίς εσάς η αλήθεια θα λάμψει. Είναι ο καιρός του θερισμού..

* Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης είναι Καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού
Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας


Πηγή

Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται

March 24, 2010 Posted by | Γενοκτονία | | Leave a comment

Ο Γώγον (τη Τσάκεναλή) έστειλεν την ασκεμόχτιστον οσπίτ νατς.

350ewewx Ατεν την ασκεμόχτιστον εκάλεσαν οι Τουρκάντ να πάει οσπίτ νατς γιατί ο Γώγον εσέβεν απές σην Βουλήν των Σουηδών και εποίκεν ατς να ψηφίζνε την Γενοκτονίαν. Αοίκα παλικάρϊα εχ το Σοφουλάρ. Γώγο να ζεις και να έχωμε σε. (Δεβάστεν κι άλλο πολλά αδά)

March 12, 2010 Posted by | Γενοκτονία | | Leave a comment

   

%d bloggers like this: